Objawy zakażenia HIV

Pierwszy etap to ostra infekcja HIV, która pojawia się zwykle 1–4 tygodnie po zakażeniu. Objawy przypominają grypę lub mononukleozę i mogą obejmować gorączkę, bóle mięśni i stawów, powiększenie węzłów chłonnych, ból gardła, wysypkę, zmęczenie oraz nocne poty. Objawy te często ustępują samoistnie po kilku dniach lub tygodniach, co sprawia, że wiele osób nie łączy ich z zakażeniem HIV.

Następnie choroba przechodzi w fazę bezobjawową (utajoną), która może trwać od kilku do nawet kilkunastu lat. W tym czasie wirus aktywnie namnaża się w organizmie i stopniowo niszczy układ odpornościowy, mimo że zakażona osoba może czuć się całkowicie zdrowa. Brak objawów nie oznacza braku zagrożenia – zarówno dla zdrowia chorego, jak i dla jego partnerów.

W miarę postępu zakażenia pojawiają się objawy przewlekłe, takie jak utrzymujące się zmęczenie, nawracające infekcje, długotrwałe stany podgorączkowe, biegunki, utrata masy ciała, nocne poty czy przewlekłe powiększenie węzłów chłonnych. Są to sygnały stopniowego osłabiania odporności.

Ostatnim stadium nieleczonego zakażenia HIV jest AIDS (Acquired Immune Deficiency Syndrome), czyli zespół nabytego niedoboru odporności. W tej fazie liczba limfocytów CD4 jest bardzo niska, a organizm traci zdolność do obrony przed infekcjami i nowotworami. Pojawiają się ciężkie choroby oportunistyczne, które mogą zagrażać życiu.

Dzięki nowoczesnemu leczeniu antyretrowirusowemu większość osób zakażonych HIV nigdy nie rozwija AIDS i może prowadzić długie, aktywne życie.